Poem 27 of Tagore’s Gitanjali-Where is the Light?

File:Rabindranath Tagore.jpg - Wikimedia Commons

POEM 27

WHERE IS THE LIGHT?
Light, oh where is the light? Kindle it with the burning fire of desire.
There is the lamp but never a flicker of a flame – is such thy fate, my heart? Ah,
death were better by far for thee!
Misery knocks at thy door, and her message is that thy lord is wakeful and he
calls thee to the love tryst through the darkness of night.
The sky is overcast with clouds and the rain is ceaseless. I know not what this is
that stirs in me – I know not its meaning.
A moment’s flash of lightning drags down a deeper gloom on my sight, and my
heart gropes for the path to where the music of the night calls me.

Light, oh where is the light? Kindle it with the burning fire of desire! It thunders
and the wind rushes screaming through the void. The night is black as a black
stone. Let not the hours pass by in the dark. Kindle the lamp of love with thy life.
கீதாஞ்சலி 27ஆம் பாடல்
ஒளி எங்கே?
ஒளி, ஒளி எங்கே இருக்கிறது?
ஆசையெனும் எரியும் நெருப்பால்
அதைத் தூண்டி விடுங்கள்.
அங்கே இருக்கிறது ஒரு விளக்கு
அதில் ஒரு சுடர் கூட ஏற்றப்படவில்லை
என் இதயமே! இதுதான் உன் தலைவிதியோ?
உனக்கு மரணமே உகந்ததன்றோ?
இன்னல் உனது கதவைத் தட்டுகிறது
”இறைவன் உன்னைக் கவனிக்கிறான்”
என்னும் செய்தியைத் தருகிறது.
இரவின் இருட்டில் அன்புடனே
உன்னை இணையச் சொல்கிறது!

மேகம் வானைக் கவ்வியுள்ளது
தூரலும் மழையும் தொடர்கிறது!
என் உள்ளே ஏதோ கலக்குகிறது
அது என்ன என்று புரியவில்லை
பொருளும் எனக்குத் தெரியவில்லை !
ஒருநொடி மின்னல் இழுத்துச் செல்கிறது
பார்வையில் வேதனை பிறக்கிறது.
இரவின் கீதம் இசைக்கிறது
இதயம் பாதைதேடி முழிக்கிறது!.
ஒளி, ஒளி எங்கே இருக்கிறது?
ஆசையெனும் எரியும் நெருப்பால்
அதைத் தூண்டி விடுங்கள்!
அது இடியென இடிக்கிறது
காற்று பலமாய் அடிக்கிறது
வெறுமை வழியாய் வருகிறது!
இரவு கருங்கல் போல
கருமையாய் தெரிகிறது!
இருட்டில் காலம் கடக்கவேண்டாம்
அன்பெனும் விளக்கொடு
வாழ்வதைத் தூண்டி
வளமுடன் வாழுங்கள்!


மனித வாழ்க்கை, ஏன், அனைத்து உயிர்களின்அனைத்து உயிர்களின் வாழ்க்கையும்
அன்பின்அடித்தளத்திலேயே அமையவேண்டும். அன்பின் வழியது
உயிர்நிலை அல்லவா? அன்புடையவர் என்பும் உரியர் பிறர்க்கு.
இறைவனும் அன்பெனும் பிடியுள் அகப்படு மலை; அன்பெனும்
குடத்துள் அடங்கிடும் கடல்; அன்புருவானது பரசிவம்.
அன்பெனும் திரியுள் அடங்கிய ஒளி. ஆருயிர்க்கு எல்லாம் நாம்
அன்பு செயல் வேண்டும் அல்லவா? எனவே அன்பை வளர்த்துக்
கொள்ள வேண்டும். அன்பு தன்னில் செழித்திடும் இவ்வையம்.
அன்பு இல்லாமல் வாழ்வதைவிடச்சாவதே மேல். இயற்கையும்
நமக்கு போதிப்பதெல்லாம் அன்பே. அன்பை வளர்த்துக்
கொள்வோம்; உலகம் சிறக்க, புகழ வாழ்வோம்.

ITHAKA POEM 9-Black in the Black – Envius Thoughts
Translator N V Subbaraman, Chennai, India,9840477552

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.