Gitanjali Poem no. 55 || Summary and Analysis

Languor is upon your heart and the slumber is still on your eyes.Has not the word come to you that the flower is reigning in splendour among thorns? Wake, oh awaken! Let not the time pass in vain!At the end of the stony path, in the country of virgin solitude my friend is sitting all alone. Deceive him not. Wake, oh awaken!What if the sky pants and trembles with the heat of the midday sun – what if the burning sand spreads its mantle of thirst -Is there no joy in the deep of your heart? At every footfall of yours, will not the harp of the road break out in sweet music of pain?

Gitanjali Poem no. 55


      The main idea behind these lines in this lyric is the joy of union with the divine is incredible. Even though the way to divine bliss is hard but it is sweet. The poet-beloved is feeling lazy and sleepy while his divine lover is sitting alone at the end of stony path. A friend of beloved asks him to meet his lover who is waiting there for him like a flower growing in an environment of thorns. He must not delay even if the sky is hot and the sand is burning.
      The friend convinces him that the way to spiritual bliss is no matter tough but the destination is glorious and joyful. He says as the poet will go out to meet thie divine lover, the very road will break out into sweet music. Such sweet music as can break only out of a suffering heat.

Critical Appreciation

      Tagore is an expert in describing the psychology of the various aspects of the experience of love. To the lovers the whole universe is encompassed within their love. For lovers the union is far more ecstatic and joyful than the hard, sad, long and burning path of union.


      Languor: laziness. Slumber: sleep. Splendour: beauty. Virgin solitude: silence. Harp: musical instrument. Mantle: outer cloth.

In Tamil:

வலியின் இனிய இசை

இன்னும் தெரிகிறது உன்

இதயத்தில் களைப்பு, கண்களில் உறக்கம்

முட்களுக்கு இடையே

மலர் அழகால் அரசாள்கிறது என்ற செய்தி

உனது செவிகளுக்கு வந்து சேரவில்லையா?

எழுந்திரு, எழுச்சி பெறு!

வீணாக நேரம் விரையமாக வேண்டாம்.

கன்னித் தனிமையின் நாட்டில்

கற்கள் நிறைந்த பாதையின் முடிவில்

நண்பன் அங்கே தனியாக அமர்ந்திருக்கிறான்

அவனை ஏமாற்றி விடாட்தீர்!

எழுந்திரு! எழுச்சி பெறு!

நண்பகல் வெப்பம் தாங்காமல்


நடுங்கினால் என்ன? தவித்தால் என்ன?

எரியும் மணல்

தாகத்தின் மேலாடைதனை விரித்தால் என்ன?

இதயத்தின் ஆழத்தில் ஒரு மகிழ்ச்சி எழவில்லையா?

வலியின் இனிய் இசைக்கு ஏற்றாற்போல

நரம்பிசைக் கருவி நடையில் மீட்டாதோ?

காலம் விரைகிறது. இயற்கை தனது கடமையைத் தொடர்ந்து ஆற்றிக் கொண்டிருக்கிறது. இன்பமும் துன்பமும் இணைந்து வருகின்றன. இன்பத்தில் சுகம் காண்பதைப் போன்று, இன்னலிலும் சுகம் காண வேண்டும். எல்லாமே இறைவன் அளித்த பிரசாதம் தானே?வலியிலும் இனிமையான இசை கேட்கிறதா? ஏன் கேட்க முடியாது? எல்லாமே எண்ணத்தின் வெளிப்பாடுகள்தாமே? மனத்தின் மாயைகள் தாமே? இயற்கையோடு இணைந்து வாழ்வோம்: இறையருள் நிறம்பப் பெறுவோம்: அமைதியும் ஆனந்தமும் பொங்கும் வாழ்க்கை வாழ்வோம்.

Sure we have to undoubtedly.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.