TAGORE’S GITANJALI Poem 28

 

POEM 28

FREEDOM IS ALL I WANT

Obstinate are the trammels, but my heart aches when I try to break them.

Freedom is all I want, but to hope for it I feel ashamed.

I am certain that priceless wealth is in thee, and that thou are my best friend, but I have not the heart to sweep away the tinsel that fills my room.

The shroud that covers me is a shroud of dust and death; I hate it, yet hug it in love.

My debts are large, my failures great, my shame secret and heavy; yet when I come to ask for my good, I quake in fear lest my prayer be granted.

As I see it

An English thinker wrote: “Man is born free but ever in chains”.Yes; that is true. Yet a man must be making constaant efforts to free himself from all shackles in and around him. God alone is their to help and stand by him. Lord Buddha will say desire is the root cause of shackles. Give up desires, give up desires, even if desires are for the Lord ASlmighty. Let us try and get freed.

கீதாஞ்சலி 28ஆம் பாடல்

விடுதலையே எனக்கு வேண்டியது!

பிடிவாதம் பிடிப்பன எனது வலைகள்

விடுதலைபெறவே வலிக்கிறது இதயம்!

விடுதலையே எனக்கு வேண்டியது

வெட்கப்படுகிறேன் வேண்டுவதற்கு!

மதிப்பற்ற செல்வம் உன்னிடம் உள்ளது

என்பதை அறிவேன் முழுமையாக!

நல்ல நண்பன் நீ என அறிவேன்!

அறையில் இருக்கும் பகட்டை

அகற்றி எறிய மனமில்லை!

என்னை மறைப்பது புழுதியும் சாவும்

வெறுக்கிறேன்; எனினும் அணைக்கிறேன் அதனை!

கடன்சுமை அதிகம்,தோல்விகள் அதிகம்

வெட்கம் மிகுதி, வைப்பது ரகசியம்.

உன்னருள் நானும் நாடிநிற்கையில்

நடுக்கம் என்னுள் வருகிறது

வேண்டுவது என்றும் கிடைக்காதோ?

”மனிதன் சுதந்திரமகப் பிறக்கிறான்; ஆனால் எப்பொழுதுமே சங்கிலியால் பிணைக்கப் பட்டிருக்கிறான்” என்று ஓர் ஆங்கிலச் சிந்தனையாளர் எழுதினார். ஆம்! அதுதான் உண்மை. இருப்பினும் மனிதனாகப் பிறந்த ஒவ்வொருவரும் பலவிதமான தளைகளிலிருந்து தன்னை விடுவித்துக் கொள்ள முயன்று கொண்டே இருக்க வேண்டும். இதற்குத் துணை நிற்பதும்,  புரிவதும்  இறையருள் ஒன்றே. ஆசையே தளைகளுக்குக் காரணம் என்பார் புத்தர் பெருமான்.. ”ஆசை அறுமின் ஆசை அறுமின் ஈசனோடாயினும் ஆசை அறுமின்”. முயன்று பார்ப்போம்; விடுதலை பெறுவோம். .

 

Image result for Images o0f Tagore with Gitanjali

 

 

TAGORE IN TAMIL Part 26

POEM 26  CURSED SLEEP?
He came and sat by my side but I woke not. What a cursed sleep it was. O, miserable me!
He came when the night was still; he had his harp in his hands and my dream became resonant with its melodies.
Alas; why are my nights all thus lost? Ah, why do I ever miss his sight whose breath touches my sleep?

As I see:
Though sleep is indispensable need of a man, if it exceeds a limit, it becomes bad as even an elixir exceeding a limit it becomes a poison as it is said.Sleep not, sleep not brother, and earn the name an idle fellow! At times we lose a lot by sleep. This poem explains that idea. The God came and played flute in a night. Since I slept, not only I lost the divine music but also the darshan of the Lord who was sitting by my side.Let us sleep but within a limit. We may not lose what we should not.

கீதாஞ்சலி 26ஆம் பாடல்
சாபத்திற்குரிய தூக்கம்.
என்னருகில் வந்து அமர்ந்தான் அவன்
ஏனோ நான் எழுந்திருக்கவில்லை!
எத்தனை சாபத்திற்குரிய தூக்கம் அது?
அந்தோ பாவம்! பரிதாபம்.

அசைவற்ற இரவில் அங்கே வந்தான்
வில்யாழ்தன்னைக் ஏந்தி இருந்தான்
அழகிய கீதம் அதனில் இசைத்தான்
இசையொடு இணைந்தது என் கனவு!
இனிய இரவுகள் இப்படிக் கழிந்தன
அவனது தரிசனம் ஐயோ இழந்தேன்
துயிலைத் தழுவிய அவனது மூச்சு
அழகிய முகமோ நழுவிப் போச்சு!

உறக்கம் மனிதனுக்கு இன்றியமையாத தேவை என்றாலும், அளவிற்கு மிஞ்சினால் அமிர்தமும் நஞ்சாகும். தூங்காதே தம்பி தூங்காதே! சோம்பேறி என்ற பெயர் வாங்காதே! சில நேரங்களில் உறக்கத்தால் நாம் சிலவற்றை இழந்து விடுகிறோம். அப்படி இழப்பதைக் குறிப்பதே இந்தப் பாடல். இரவுத் தூக்கத்தில் இறைவன் வந்து யாழ் இசைத்தான்; உறக்கத்தின் தாக்கத்தில் இசையை இழந்து இறைவன் கட்சியையும் இழந்தான் அவன். உறங்குவோம்; இருப்பினும் அளவோடு உறங்கி, இழக்கக் கூடாதவற்றை இழக்காமல் காத்துக் கொள்ளவேண்டும்.

Image result for Image of Tagore and his Geethanjali

 

TAGORE’S GITANJALI Poem 27

POEM 27

 WHERE IS THE LIGHT?

Light, oh where is the light? Kindle it with the burning fire of desire.

There is the lamp but never a flicker of a flame – is such thy fate, my heart? Ah, death were better by far for thee!

Misery knocks at thy door, and her message is that thy lord is wakeful and he calls thee to the love tryst through the darkness of night.

The sky is overcast with clouds and the rain is ceaseless. I know not what this is that stirs in me – I know not its meaning.

A moment’s flash of lightning drags down a deeper gloom on my sight, and my heart gropes for the path to where the music of the night calls me.

Light, oh where is the light? Kindle it with the burning fire of desire! It thunders and the wind rushes screaming through the void. The night is black as a black stone. Let not the hours pass by in the dark. Kindle the lamp of love with thy life.

கீதாஞ்சலி 27ஆம் பாடல்

ஒளி எங்கே?

ஒளி, ஒளி எங்கே இருக்கிறது?

ஆசையெனும் எரியும் நெருப்பால்

அதைத் தூண்டி விடுங்கள்.

அங்கே இருக்கிறது ஒரு விளக்கு

அதில் ஒரு சுடர் கூட ஏற்றப்படவில்லை

என் இதயமே! இதுதான் உன் தலைவிதியோ?

உனக்கு மரணமே உகந்ததன்றோ?

இன்னல் உனது கதவைத் தட்டுகிறது

”இறைவன் உன்னைக் கவனிக்கிறான்”

என்னும் செய்தியைத் தருகிறது.

இரவின் இருட்டில் அன்புடனே

உன்னை இணையச் சொல்கிறது!

மேகம் வானைக் கவ்வியுள்ளது

தூரலும் மழையும் தொடர்கிறது!

என் உள்ளே ஏதோ கலக்குகிறது

அது என்ன என்று புரியவில்லை

பொருளும் எனக்குத் தெரியவில்லை !

ஒருநொடி மின்னல் இழுத்துச் செல்கிறது

பார்வையில் வேதனை பிறக்கிறது.

இரவின் கீதம் இசைக்கிறது

இதயம் பாதைதேடி முழிக்கிறது!.

ஒளி, ஒளி எங்கே இருக்கிறது?

ஆசையெனும் எரியும் நெருப்பால்

அதைத் தூண்டி விடுங்கள்!

அது இடியென இடிக்கிறது

காற்று பலமாய் அடிக்கிறது

வெறுமை வழியாய் வருகிறது!

இரவு கருங்கல் போல

கருமையாய் தெரிகிறது!

இருட்டில் காலம் கடக்கவேண்டாம்

அன்பெனும் விளக்கொடு

வாழ்வதைத் தூண்டி

வளமுடன் வாழுங்கள்!

 

மனித வாழ்க்கை, ஏன், அனைத்து உயிர்களின் வாழ்க்கையும் அன்பின் அடித்தளத்திலேயே அமையவேண்டும். அன்பின் வழியது உயிர்நிலை அல்லவா? அன்புடையவர் என்பும் உரியர் பிறர்க்கு.   இறைவனும் அன்பெனும் பிடியுள் அகப்படு மலை; அன்பெனும் குடத்துள் அடங்கிடும் கடல்; அன்புருவானது பரசிவம். அன்பெனும் திரியுள் அடங்கிய ஒளி. ஆருயிர்க்கு எல்லாம் நாம் அன்பு செயல் வேண்டும் அல்லவா? எனவே அன்பை வளர்த்துக் கொள்ள வேண்டும். அன்பு தன்னில் செழித்திடும் இவ்வையம். அன்பு இல்லாமல் வாழ்வதைவிடச் சாவதே மேல். இயற்கையும்

நமக்கு போதிப்பதெல்லாம் அன்பே. அன்பை வளர்த்துக் கொள்வோம்; உலகம் சிறக்க, புகழ வாழ்வோம்.

What does this poem signify?

The basis of all living beings must be LOVE! The Seat of Life is Love alone-is it not? The love full people  give even their bones to others.    God is in the grip of the mountain of LOVE! Love is supreme God. The Light in the wick is LOVE. Should we not show love to all the creations in the world? Hence we have to develop love for all. We have to LOVE ALL and SERVE ALL. World should blossom in LOVE. A person sans love better to leave this world. Nature teaches us LOVE. Let us live a noble and praiseworthy life

 

Image result for Image of Tagore and Gitanjali

 

ENVIUS THOUGHTS crosses 1,80,000 views.
I am glad to share with you that with the 11nth view at 02.30 hrs today viz Saturday the Third (3rd) November 2018 , total views of the BLOG crossed the landmark ONE LAKH AND EIGHTY THOUSAND (1,80,000) from more than 210 countries around the world on the 1347th day and 1399th post, thanks to your support and encouragement. Kindly continue

 

TAGORE IN TAMIL Poem 26

 

 

POEM 26
CURSED SLEEP?
He came and sat by my side but I woke not. What a cursed sleep it was. O, miserable me!
He came when the night was still; he had his harp in his hands and my dream became resonant with its melodies.
Alas; why are my nights all thus lost? Ah, why do I ever miss his sight whose breath touches my sleep?

கீதாஞ்சலி 26ஆம் பாடல்
சாபத்திற்குரிய தூக்கம்.
என்னருகில் வந்து அமர்ந்தான் அவன்
ஏனோ நான் எழுந்திருக்கவில்லை!
எத்தனை சாபத்திற்குரிய தூக்கம் அது?
அந்தோ பாவம்! பரிதாபம்.

அசைவற்ற இரவில் அங்கே வந்தான்
வில்யாழ்தன்னைக் ஏந்தி இருந்தான்
அழகிய கீதம் அதனில் இசைத்தான்
இசையொடு இணைந்தது என் கனவு!
இனிய இரவுகள் இப்படிக் கழிந்தன
அவனது தரிசனம் ஐயோ இழந்தேன்
துயிலைத் தழுவிய அவனது மூச்சு
அழகிய முகமோ நழுவிப் போச்சு!

உறக்கம் மனிதனுக்கு இன்றியமையாத தேவை என்றாலும், அளவிற்கு மிஞ்சினால் அமிர்தமும் நஞ்சாகும். தூங்காதே தம்பி தூங்காதே! சோம்பேறி என்ற பெயர் வாங்காதே! சில நேரங்களில் உறக்கத்தால் நாம் சிலவற்றை இழந்து விடுகிறோம். அப்படி இழப்பதைக் குறிப்பதே இந்தப் பாடல். இரவுத் தூக்கத்தில் இறைவன் வந்து யாழ் இசைத்தான்; உறக்கத்தின் தாக்கத்தில் இசையை இழந்து இறைவன் கட்சியையும் இழந்தான் அவன். உறங்குவோம்; இருப்பினும் அளவோடு உறங்கி, இழக்கக் கூடாதவற்றை இழக்காமல் காத்துக் கொள்ளவேண்டும்.

What does he convey?
Though Sleep is an absolute necessity for a man, even nectar when goes beyond a limit it turns into poison! Don’t sleep, my younger brother, sleep not my younger brother , and get the name of an idle fellow. At times due to slep we lose certain things. This poem points out to this aspect of life. During the night sleep God came and he played the Veena!Under the impact of sleep,he lost his fine music and God’s darshan as well! Let us sleep but well within a limit. Let us not lose what we should not!

 

Image result for Image of Tagore and Gitanjali

TAGORE’S GITANJALI Part 25

POEM 25
GLADNESS OF AWAKENING

In the night of weariness let me give myself up to sleep without struggle, resting my trust upon thee.
Let me not force my flagging spirit into poor preparation for thy worship.
It is thou who drawest the veil of night upon the tired eyes of the day to renew its sight in a fresher gladness of awakening.

கீதாஞ்சலி 25ஆம் பாடல்

துயில் எழும் மகிழ்வு!

நம்பிக்கை உன்மேல் நலமாய் வைத்து
களைப்பின் இரவில் சுகமாய்த் துயில
தட்டுத்தடைகள் வாராதிருந்து
உறங்கிடச் செல்வேன் உறுதியோடு!
வணங்கிட உன்னை நெருங்கும் பொழுதில்
தொய்யும் உணர்வை திணித்திட மாட்டேன்!
மாலைப்பொழுதின் களைத்த கண்முன்
இரவுத்திரையை இழுப்பவன் நீயே!
திரைதனைத் திறந்து, துயில் எழும் மகிழ்வை
மறைவாய் நின்று தருவதும் நீயே!

உறக்கம் இறைவன் தந்த வரம். நோயற்றவர்களுக்கும், நோயுற்றவர்களுக்கும்  உறக்கம் ஒரு மாமருந்து. அதற்கும் ஓர் அளவுண்டு. இரவைத் தருவதும், இருளைத் தருவதும், உறக்கத்தைத் தருவதும் இறைவனே. அவன் அருளாலே அவன் தாள் பணிந்து நல்ல உறக்கத்தைப் பெறுவோம்.; நோயற்ற வாழ்வு வாழ்வோம். .

WHAT DOES THIS POEM CONVEY IN BRIEF?
Sleep is the gift given by God. For the healthy and the sick, it is a great medicine. Yet it has a limit. God gives the night and darkness, provides sleep. With HIS grace and blessings let us get good and sound sleep. and lead a healthy life.

Image result for Image of Tagore and Gitanjali

 

    TAGORE’S GITANJALI Part 24

 

24)POEM 24      DRAW THE VEIL OF DARKNESS

If the day is done, if birds sing no more, if the wind has flagged tired, then draw the veil of darkness thick upon me, even as thou hast wrapt the earth with the coverlet of sleep and tenderly closed the petals of the drooping lotus at dusk.

From the traveler, whose sack of provisions is empty before the voyage is ended, whose garment is torn and dust laden whose strength is exhausted, remove shame and poverty and renew his life like a flower under the cover of thy kindly night.

கீதாஞ்சலி 24 ஆம் பாடல்

இருட்டுத் திரையை

                     இறைவா என்மேல் போர்த்திவிடு!

 

இனிய நாள் சடுதியில் முடியும்பொழுது

பறவைகளின் பாடல்கள் நிற்கும்பொழுது

காற்று களைப்பினை காட்டும்பொழுது

பூமியை உறக்கம் தழுவிய பிறகு

தாமரை இதழ்கள் மூடியபிறகு

இருட்டுத் திரையை இறைவா

என்மேல்போர்த்திவிடு!

பயணம் இனிதாய் முடியும் முன்னே

சமையல் சாக்கு காலியானது

அணிந்த ஆடை கிழிந்து போனது

அழுக்குத் தூசிகள் போர்த்தி நின்றன

அவனது வ;லிமை அகன்று போனது

வாட்டும் வறுமையை அகற்றிவிடு!

 

இரவில் துயிலுரும் அம்மலர்தான்

காலையில் புதிதாய் மலர்வது போல்

அவனது வாழ்வைப் புதிதாக்கி

அமைதியாய் வாழ அருள் புரிவாய்!

இயற்கையின் ஒருநாள் கடமையின் ஒரு பகுதி இது; மாலையை  மலரச் செய்தல்; பறவைகள் தமது கூட்டிற்குத் திரும்புதல்; காற்று சற்று நேரம் ஓய்வெடுப்பது; இருட்டு மலர்வது; மலர்கள் உறங்குவது, மறுநாள் காலை மீண்டும் மலர்வது! இயற்கை தனது கடமைகளை இனிதே தொடர்ந்து செய்கிறது. மனிதனும் அவனது அன்றைய வாழ்க்கைப் பயணத்தை முடித்துக் கொண்டு மறுநாள் பயணத்தைத் தொடங்க தன்னைத் தயார் செய்து கொள்ள வேண்டும். அதற்கு இறையருள் துணை நிற்கும்.

A part of the day’s work of Nature, is to bring in the evening; birds to get back to their nests; wind to take rest for some time! Night to blossom; flowers to get into sleep; next morning to blossom; Nature performs its duties continuously! Man also should continue his life’s journey day to day perfectly for which we solicit God’s grace and it will stand by us.

Image result for Images of Tagore and Gitanjali

TAGORE’S GITANJALI Poem 22

(22)
POEM 22
In the deep shadows of the rainy July!
In the deep shadows of the rainy July,with secret steps, thou walkest, silent as night, eluding all watchers.
Today the morning has closed its eyes, heedless of the insistent calls of the loud east wind and a thick veil has been drawn over the ever-wakeful blue sky.
The woodlands have hushed their songs and doors are all shut at every house. Thou art the solitary wayfarer in this deserted street. Oh my only friend, my best beloved, the gates are open in my house – do not pass by like a dream.

As we see

God takes care of every one embracing all. We have to seek HIS grace and lead a noble and virtuous life. HIS open doors are common to all. There is no need for fear or hesitation to get in. They are doors of love and affection.God keeps it open for HIS creations. Knock at HIS doors and enter.Rather because of HIS compassion, HE always keeps it open not expecting our knock to open

 

 

கீதாஞ்சலியின் 22ஆம் பாடல்

ஜூலை மாத மழையின் நிழலில்!
ஜூலை மாத மழையின் நிழலில்
இரவு இருட்டில் இரகசிய நடையில்
பார்த்து நிற்பவர் பலரையும் தவிர்த்து
வாசலில் நீயும் வலம் வருகின்றாய்!
கனத்த குரலில் கீழைக்காற்று
அழைப்பதைக் கேளா இனிய காலை
கண்களை மூடி உறங்குது இன்று!
விழித்து நிற்கும் அந்த நீலவானம்
கெட்டித் திரையால் முகத்தை மூடி
பிழைக்கப் பார்க்குது உயர்ந்த வானம்!
பசுமைக் காட்டில் கீதம் உறங்கின
வீட்டில் கதவுகள் மூடப்பட்டன.
தனிமையில் செல்லும் வழிப்போக்கனாக
தடுமாறுகின்றாய் தாழ்ந்த பாதையில்!
அருமை நண்பா! அன்புத் தோழா!
திறந்தே இருக்குது என் வீடு
அதைக் கடந்துவிடாதே கனவாக
காத்திருப்பேன் உனக்காக!
இறைவன் எல்லோரையும் , எப்பொழுதும் அணைத்து நிற்பவன். நாம் அவன் அருளுக்காக அவன் தாள் பணிந்து அறவழி வாழ்க்கை நடத்த வேண்டும்,. அவன் திறந்த கதவுகள் அனைவருக்கும் பொதுவானவை. அச்சமோ, தயக்கமோ தேவையில்லை. அவை அன்புக் கதவுகள். ஆண்டவன் அவரது படைப்புக்களுக்காக திறந்து வைக்கும் கதவுகள். தட்டுங்கள் திறக்கப் படும் என்பதை விட கருணையே உருவான கடவுள் தட்டாமலே நமக்காகக் கதவுகளை எப்பொழுதுமே திறந்து வைத்துள்ளார்.

 

Image result for Images of Tagore and Gitanjali